تشویش

خوابم عمیق نمیشه. مدام از خواب می پرم. مدام خواب می بینم. از درون پوسیده شدم و موریانه ها شیره وجودم را خورده اند. روحی تو بدنم نیست. بدنی فاقد روح که فقط حرکت میکنه. چشمام زیاد باز نمیشن. دور چشمام سیاه شده. گره اخم آلودی تو ابروهام درست شده. همه چیز تهی و خالی از معناست. دوست دارم دیوار رو بغل کنم...

این روح خسته هر شب

جان کندنش غریزیست

لعنت به این خودآزار

سیگار پشت سیگار